داخل شدن ، خواستم و در مقابل ايشان ايستادم تا اينكه امر فرمود كه بنشينم . من هم نشستم ، سپس به اتاق ديگرى كه در آنجا خلوت مىكرد ، رفت و با بلند شدن ايشان ، من هم بلند شدم ، به من فرمود : « به دنبالم بيا . » پشت سر ايشان رفتم . به اتاق وارد شدم و در مقابل آن حضرت نشستم . فرمود : « اى مفضّل ! گويا ديشب به خاطر وعده‌اى كه امروز داشتى ، برايت طولانى شده بود ؟ » گفتم : « بله ، همين‌طور است . » فرمود : « اى مفضّل ! خداوند متعال هميشه بوده و چيزى قبل از او نبوده و او ماندگار است و نهايتى براى او نمىتوان قائل شد . پس حمد و سپاس براى اوست ، به خاطر آنچه به ما الهام نمود و شكر و سپاس براى اوست ، به خاطر آنچه به ما عطا نمود . بالاترين و دانش‌ها و برترين‌ها را به ما اختصاص داد و به وسيلهء علم خود ، ما را از تمام خلايق برگزيد و به وسيلهء حكمت خود ، ما را امين و گواه بر آنان قرار داد . » گفتم : « مولايم ! اجازه بدهيد كه سخنان شما را بنويسم . » فرمود : « اين كار را انجام بده ! » ناآگاهى اهل شك به وسيله‌ها و علت‌هاى آفرينش « اى مفضّل ! انسان‌هاى دودل نسبت به وسيله‌ها و معانى خلقت ناآگاه هستند و درك و فهمشان نسبت به درستى و حكمت در مورد خداوند و خدايىاش ناقص است و خود را از گروه مخلوقات خداوند بيرون كشيده ، با علم ناقص خود ، دست به انكار همه چيز زدند و با ضعف درك و فهم ، به سوى تكذيب و دشمنى گام برداشتند ، تا اينكه آفرينش اشياء را منكر شدند و ادعا كردند كه خلقت براساس تصادف بوده و در امر آفرينش ، تقدير و حكمتى از مدبر و خالقى در كار نيست . بىشك خداوند از آنچه مىپندارند ، برتر است . خداوند اينان را بكشد . از حقيقت به كدام طرف فرار مىكنند .